(tworzona od września 2012 roku)
Udostępniają swoje prace:

Anait Abramian  •  Vano Abuladze  •  Mirek Antoniewicz  •  Dan Badea  •  Kasia Banaś  •  Claudio Bandini  •  Joanna Banek  •  Andrzej Bator  •  Marcin Białas  •  Robert Bluj  •  Robert Bubel  •  Cristina Bergoglio  •  Dominic Besner  •  Nadine Bourgne  •  Aleksandra Bouquillon  •  Carole Bressan  •  Aram Chaled Res  •  John Cook  •  Agata Czeremuszkin-Chrut  •  Karina Czernek  •  Guy Denning  •  Lidia Domagała  •  Yolanda Dorda  •  Edward Dwurnik  •  Helmut Findeiß  •  Dean Fisher  •  Bartosz Frączek  •  Marta Frej  •  Guy Garnier  •  Eugeniusz Gerlach  •  Henryk Gostyński  •  Jadwiga Hajduk  • Fotini Hamidieli  •  Ali Hassan  •  Pam Hawkes  •  Silvia Herrero  • Hilda Hiary  •  Maciej Hoffman  •  Arthur Hovhannisyan  •  Piotr Jakubczak  •  Dominik Jasiński  •  Al Johnson  •  Albertyna Kacalak  •  Vladimir Karnachev  •  Efe Kasaplar  •  Rusudan Khizanishvili (Gobejishvili)  •  Maciej Klauzner  •  Małgorzata Kosiec  •  Agata Kosmala  •  Antoni Kowalski •  Oleg Kozak  •  Pascal Laloy  •  Małgorzata Lazarek  •  Fulvio Leoncini  •  Krzysztof Ludwin  •  Marek Luzar  •  Małgorzata Maćkowiak  •  Jacek Malinowski  •  Jerzy Michalski  •  Stojan Milanov  •  Eugeniusz Minciel  •  Pola Minster (Marzena Naliwajko)  •  Georgi Moskov  •  Wiktor Najbor  •  Olga Naletova  •  Piotr Naliwajko  •  Andrzej Olczyk  •  Stanisław Olesiejuk  •  Angeliki Papageorgiou  •  Piotr Pasiewicz  •  Witold Pazera  •  Daria Pietryka  •  Juss Piho  •  Kacper Piskorowski  •  Bolesław Polnar  •  Jarek Puczel  •  Artur Przebindowski  •  Sigal Ron  •  Waldemar Rudyk  •  Svetlana Rumak  •  Jacek Rykała  •  Jan Sawka  •  André Schmucki  •  Krzysztof Schodowski  •  Tamara Shelest  •  Elena Shumacher  •  Waldemar Smolarek  •  Marek Sobczak  •  Jerzy Sojka  •  Eugeniusz Stemplowski  •  Barbara Szal-Porczyńska   •  Maciej Świeszewski  •  Jerzy Treit  •  Artur Trojanowski   •  Valery Tsagaraev  •  Rosa Ubeda  •  Kokichi Umezaki  •  Henryk Waniek  •  Beata Wąsowska  •  Mathieu Weemaels  •  Urszula Wilk  •  Fran Williams  •  Zenon Windak  •  Łukasz Wodyński  •  Tanya Wolski  •  Christopher Wood RSW  •  Laura Verde (Maria Mamczur)  •  Marzena Zacharewicz  •  Grażyna Zarzecka    Nina Zielińska-Krudysz  •  Katarzyna Zwolińska  •  Ewa Żelewska-Wsiołkowska  •  Aleksander Żywiecki 

 

Portale zagraniczne: Publikacje do pobrania albo czytania online

Opublikowano 27-04-2013

Artyści z Kolekcji   ( K O L E K C J A )

 

(3) André Schmucki

Opierając się na socjologicznej koncepcji Pierre’a Bourdieu, percepcja estetyczna, która jest oparta na kompetencji artystycznej wyróżnia tych, którzy na sztukę potrafią patrzeć w sposób „czysty”, „bezinteresowny”, nie doszukując się na siłę konkretu. W przypadku abstrakcjonizmu zostaje uruchomiona interpretacja dzieła w kontekście jego stylu, tematyki, pomijając kontekst doświadczeń potocznych, który przeważa podczas „percepcji naiwnej”, gdzie widz świadomie lub mniej świadomie doszukuje się przedmiotu, pragnie dostrzec dany kształt,  by zrozumieć, doszukać się logicznego porządku.

Obrazy André Szmuckiego intrygują, działają na wyobraźnię. Stonowane plamy, rozmazania, zachlapania i energiczne pociągnięcia kuszą, by przyglądać im się dłużej. Utrzymane w szarawej tonacji dzieła domagają się uwagi, ponieważ już w warstwie zewnętrznej ekspresyjnego układu plam i smug wyłania się kształt i wcale nie świadczy to o – jakby to określił Kant  –  „barbarzyńskim guście” widza. Nie jest to także zjawisko pareidolii, gdzie w przypadkowych fragmentach ukazuje się choćby twarz. Pod warstwową zasłoną  farby naprawdę znajdują się owe konkrety. Sceny, kadry widziane jak gdyby w odbiciu lustra, za tiulową firaną, bądź obserwowane przez brudną szybę. Postaci „zastygłe”, zapisane w danej sekundzie, na moment, zarejestrowane jak ulotna chwila, przebłysk, pewne wspomnienie, mgnienie uchwycone w migawce aparatu.

Efekt chwilowości artysta spotęgował i uzyskał dzięki technice malowania, polegającej na nałożeniu farby i rozmazaniu jej szerokim pociągnięciem, w skutek czego wystudiowany kształt wcześniejszej warstwy został poruszony jak w przypadku zdjęcia wykonanego w ruchu.

Obrazy wyłaniają się, prześwitując przez nawarstwione płaszczyzny –  wyłaniają się, jednocześnie będąc ukryte, dalekie, niedostępne. Zatem widz staje się podglądaczem, wchodzącym w intymność uchwyconej osoby (Transition, Confronting). Jest jedynie przypadkowym obserwatorem, który nie może zbliżyć się do widzianego obiektu, jego percepcja jest niepełna, nie potrafi dostrzec szczegółów (Hubbub, Confidential), gdyż ogranicza go owa niedostępność, kurtyna spowodowana jego „obcością”,jedynie chwilowym uczestnictwem w danej scenie, która już za moment zniknie: postacie zmienią pozę, dokończą ruch, pójdą dalej (Extensive conversation, Hasting, Courtesy).

         A może mgielny obraz ma nieco inny wymiar niedostępności? Może nie jest to niedostępność spowodowana rolą przypadkowego obserwatora, lecz wspomnienia zatarte przez czas. Stary film wyświetlany na popękanej ścianie, kadry na moment ożywione w umyśle, zapamiętane fragmenty, przywrócone chwile widziane jak przez mgłę. Wspomnienia, które straciły swą wyrazistość, lecz mimo to bardzo mocno tkwią w podświadomości. Zatarły się jak wczorajszy sen, w którym postacie, choć ukazują się śniącemu, stają się nieuchwytne. Istnieją w marzeniu jak zjawy. Kiedy chcemy je uchwycić, przyjrzeć się bliżej – znikają pod naciskiem abstrakcyjnych plam. Plam, które w oddali tworzą zatarte wspomnienie.

 

©www.artystycznestrony.pl i Barbara Szal-Porczyńska

-